Another function of learning a foreign language

Greetings from here, Bontang, a small-but-always-missed city

I apologize that today I write another article in English. So does for the 2 previous articles in which I I do not translate those 2 french articles into english version. So now I will poise it with an english one 🙂

Today, I’d like to share with you about another merit of learning a second language or maybe 1 third language and so fort. Eventually I found that learning english language is very prominent for my french and arabic learnings. First of all, we have to regard that the main function of learning a language is to communicate. Whether it is for writing or speaking, how we use the language  is supposed to be the most priority beyond any of our goals. So that’s why, in today’s world, sometimes we have to comprehend how world languages are connected each other. We should know the phrases in another foreign language from which we use phrases in our mother tongue language. For example, I hardly found how to express some sentences to ask something in arabic from english translation. What I had learnt before isn’t the comparably arabic phrases to english. I don’t consider that I will use arabic to british people. However, I thought that I will use the language with arabic people only.

From those experiences I knew how to learn language as a global language, not only for the interlocutors. I knew how to harness a foreign language to learn another one. Beforehand I learnt arabic through Indonesian and English. But after I get used to a little french language, now I learn the language through those three languages. When I hardly understand the concepts from French, I try to approach them with English or Indonesian and I think this is an amazing idea. At same time I can learn English, French apart from Arabic. I can also find so much more materials to get information for a language from many languages I already know.

Keep fighting because no free lunch in the world.

 

Advertisements
Categories: Serial Cinta

La persévérance

f8182fbe5281f23d4000f64a2aaa9f16

Bonjour tout le monde, ça va? QuĂ© tal? J’espère que vous allez bien. Il est dĂ©jĂ  2 jours sans français article sur ce blog. Aujourd’hui, je voudrais me rappeler l’importance de la persĂ©vĂ©rance.

La persĂ©vĂ©rance, qu’est-ce que c’est ? Beaucoup de gens essaient de trouver le moyen le plus rapide pour rĂ©ussir. Ils veulent obtenir leur buts le plus tĂ´t possible. Parce ils ont peur qu’ils Ă©vitent les Ă©checs. Lorsque om rencontre des difficultĂ©s, on abandonne. C’est la sens opposĂ© de la persĂ©vĂ©rance. En d’autres mots, quand on peut rester  quand on afforter les difficultĂ©s et n’abandonne, cela signifie on a la persĂ©vĂ©rance.

C’es pour cette raison, il est très important pour nous Ă  regarder notre passion. Par exemple, pour reussir dans l’apprentissage du français, vous devez aimer la langue française, vous devez ĂŞtre intĂ©rresĂ©  par les diffĂ©rentes cultures francophones. Quand nous  la passion Ă  quelque chose, ce serai plus facile Ă  atteindre ou rester motivĂ© (avoir persĂ©vĂ©rance).

En plus, je vous  de n’avoir pas peur Ă  faire des erreurs. “L’erreur est humaine”. C’est-Ă -dire il est totalement normal pour un ĂŞtre humain (un homme ou une femme) de se tromper,  il est normal que les ĂŞtres humains fassent des erreurs, c’est dans notre nature profonde. ça veut vraiment dire que c’est excusable.

Ah bon, je crois que ça suffit pour aujourd’hui. J’espère que vous aimez cet article.

Categories: Serial Cinta

L’Ă©checs

6b3395dabf24c10e029c2ec93f0d89ac

Bonjour tout le monde

J’espère que vous allez bien. Je ne sais pas, Ă  partir d’hier j’aime beaucoup Ă©crire un article en français dans ce blog. Peut- ĂŞtre, Je peux gravement amĂ©liorer mon niveau du français. Je ne comprends pas pourquoi exactement. J’adore justement cette langue. Alors, c’est pour cela que je doit consacrer beaucoup de temps pour utiliser la langue français notamment en Ă©criture française . Je me aussi rends compte que mon ma compĂ©tence d’Ă©criture s’amĂ©liore automatiquement grace Ă  l’articles 🙂

Comme d’habitude, avant commencer mon travail ce matin, j‘essaie de m’amuser avec quelque chose sur ce blog. En fait, j’ai Ă©crit cet article hier mais il n’est pas encore parfait. Dans cette occasion, je voudrais Ă©crire concernant les Ă©checs. Je suis intĂ©ressĂ© par ce sujet parce que hier ma femme me pose un question concernant s’affaires. Elle me dit que elle a peur de se perdre de l’argent Ă  cause de son erreur de ne pas pointer un bon fournisseur. Cependant les gens sont dĂ©sireux de se rejoindre comme son agents. Le probème, c’est nombreux de produit sont viciĂ©s. Elle ne veut pas les dĂ©cevoir. Mais de l’autre cĂ´tĂ©, elle doit accepter que les produits dĂ©fectueux seront invendus. Ma femme a appelĂ© cela un Ă©chec parce qu’elle perdra beaucoup d’argent.

C’est pourquoi je veut partager avec vous un sujet Ă  propos de l’Ă©checs. Personne n’a aucun problème. Tout l’individu toujours a du rencontrer l’échec qui très souvent apparais dans la vie. Mais, nous devons nous souvenons que le succès est toujours prĂ©cĂ©dĂ© d’Ă©checs. Winston Churchill, L’ancien premier ministre du Royaume-Uni, Il nous a dit que Le succès est d’aller d’Ă©checs en Ă©checs sans perdre en enthousiasme.

À mon avis, pour rĂ©ussir dans tout aspect de la vie, nous devons prendre en amitiĂ© aux Ă©checs. Nous devons nous entendre ensemble avec les Ă©checs, pas de rejet. Les Ă©checs nous conduiront Ă  une meilleure façon d’atteindre nos rĂŞves. Les Ă©checs forgeront notre personnalitĂ©, notre dĂ©termination afin que nous ne serons pas faciles Ă  abandonner. Et je vous garantis que vous rĂ©ussirez, InchAllah.

Alors, il est dĂ©jĂ  quatre paragraphes, assez long pour dĂ©butants…mdr

Eh bien…C’est tout pour aujourd’hui. Merci de lire cet article…Ă€ bientĂ´t j’espère 🙂

Save

Categories: Serial Cinta

Pas d’excuse

istock_000021332103small_1_0

Français

Pour commencer la première edition, Je voudrais ecrire Ă  propos de motivation dans la vie quand nous voulons poursuivre quelque chose. La raison pour laquelle nous faisons quelque chose est plus important que tout. C’est pour ça que nous devons dĂ©finir nos objectifs en premier et nous le faisons de façon persistante. Une fois que nous avons une forte motivation, tout obstacle n’aura plus de sens. Nous continuerons Ă  lutter indĂ©pendamment des difficultĂ©s. C’est-Ă -dire pas d’excuse. Par exemple, Je suis ici Ă  Bontang, Je ne peux prendre Ă  aucun cours de langue française ni espagnol ni italien. Mais, Je n’abandonne jamais. J’utilise l’Internet et j’Ă©tudie par moi-mĂŞme ou par l’autocrate. Je suis très content que je peux devoir l’apprentissage de français sans profeseur ni cours. De plus, j’ajoute deux autres langues. J’essaie aussi d’apprendre l’espagnol et l’italien. C’est très amusant.

Bon d’accord, Je crois que c’est la fin de mon premier article bilingue. Je ne peux pas penser plus longtemps en mode bilingue 🙂

Merci

Anglais (english)

For starting the first edition of my bilingual articel, I’d like to write about motivation in our lives when we want to pursue something. The reason why we do something is more important than anything. That’s why we have to define our goals firstly and we do it persistently. Once we have strong motivation, all obstacles means nothing to us anymore. We will still continue to struggle regardless the difficulties. That means no excuse. For example, Here I am in Bontang, I can’t attend any French language course neither Spanish nor Italian. But, I never give up. I take advantage of intenet to learn the languages by myself. I am really excited that I can study without teacher nor course. It’s really fun.

Well…I think this is the end of my first bilingual article. I can’t think bilingually anylonger 🙂

Thank You

Categories: Serial Cinta

Ketika semua ini akan berakhir

22 September 2012 1 comment

Kulihat awan semakin memerah di ufuk barat. Sedang diriku tidak jua terbangun dari tempat tidur ini. Rasa malas menyelimuti diri, ingin memanjakan diri dalam buaian hangatnya tidur senja. Rasanya ingin tidur saja. Tak terbesit untuk bangkit dan menyosongsong malam yang akan menghampiri kehidupan. Kulihat handphone yang ada disamping. Handphone yang menemani dalam kesendirian dikala kerinduan melanda. Alat yang setia menyampaikan pesan cintaku kepada mereka yang kurindukan. Kemudian kualihkan pandangan ini pada atap rumah. Sepi sekali sore ini. Yang terdengar hanya suara mesin dispenser dan lemari es yang berdenging. Sisanya hanya detik jam yang terdengar keras karena sepinya suasana.

Hati pun berdesir lirih, teringat masa lalu yang pernah terjalani. Masa lalu yang cukup melankolik untuk dikenang. Perasaan takut, khawatir akan masa depan diri, masa depan orang-orang yang kucintai, semua menjadi momok menghantui dalam pikiran. Padahal semua hanya di awang-awang. Bayang-bayang semu itu menggelayuti dalam jiwa dan mengkikis semangat hidup dalam optimisme dan kebahagiaan sejati. Kini hampir ku 3 tahun di Kota ini. Kota Bontang dengan segala kenyamanan dan ketenangan yang diberikannya untukku. Meskipun tidak jarang pula, kesenduan teriring dalam kerinduan jarak terpisah dengan orang-orang yang kucintai. Mungkin inilah definisi cinta. Cinta yang begitu rumitnya untuk dijelaskan, namun tidak terkadang begitu mudah untuk di aplikasikan. Kututup mata ini bersama dengan mata hati batin. Kuingat Firman Allah : “Dan sungguh akan Kami berikan cobaan kepadamu, dengan sedikit ketakutan, kelaparan, kekurangan harta, jiwa dan buah-buahan. Dan berikanlah berita gembira kepada orang-orang yang sabar.(QS Al Baqarah 155)”

Semua datangnya dari Allah dan akan kembali kepada Allah. Kuserahkan semua kehidupan ini pada jalan terbaik yang Allah telah gariskan kepadaku. Kuingin menjadikan dunia sebagai ladang amal. Bukan tempat untuk memiliki. Mungkin segala persoalan yang ada muncul ketika begitu banyaknya angan-angan kita untuk memiliki, menikmati dan memproteksi apa-apa yang ada di dunia ini termasuk cinta kepada makhluk. Karena sesungguhnya orang beriman itu sangat cinta kepada Allah, jauh melebihi cintanya kepada siapapun. Mungkin benarlah kata penyair bahwa cinta sejati hakikatnya adalah melepaskan.
Maka aku pun ingin melepaskan semua, memposisikan sebagai amanah yang kelak akan kupertanggungjawabkan di akhirat nanti.

Sesungguhnya matiku ingin kupersembahkan kepada Allah, ingin sekali. Apalagi hidupku.
Maafkan aku kebaikan jika aku sering mengabaikanmu. Tak pelak begitu banyak masalah yang sangat jauh lebih berat yang dihadapi insan manusia di belahan tempat sana. Namun kutiada banyak bersyukur dalam ketaatanku kepada Tuhanku.

Bontang, dalam tidur ingin kubersimpuh….

Categories: Serial Puisi

Laki-laki penjual lontong pikulan itu bapakku

22 December 2011 6 comments

Jakarta, 22 Desember 2011 di tengah hujan lebat yang membawa suasana sendu dalam jiwa.

Lama tidak menulis, kusempatkan waktu untuk menulis disamping banyak postingan teman di FB yang menulis di blognya. sebuah kisah nyata. Waktu berlalu seiring hujan deras sepanjang malam. Sesaat kupikul rombong angkut yang berisi dengan barang jualan roti, rokok dan barang eceran lainnya sebelum hujan itu menderas. Dengan sedikit tersapu air hujan baju dan daganganku, aku singgah di sebuah ruko milik orang china. Sudah tutup, lumayan buat bersinggah malam ini. Lumayan bisa menyelamatkan barang dagangan untuk esok hari. Menyusuri malam-malam Surabaya tempo dulu dalam perjuangan mencari penghidupan untuk anak istri di rumah. Langit sebagai atap, dan bumi sebagai lantainya. Mungkin itulah istilah kehidupan yang serba tidak menentu waktu itu. Menjalani hari dengan harapan tak pasti. Kadang dalam waktu sebulan sekali, aku pulang ke rumah menjenguk keluarga. Cukup jauh perjalanan dari Surabaya ke kampung halamanku. Mungkin sekitar 2 jam perjalan atau bahkan lebih untuk zaman waktu susah transport seperti sekarang ini.

Tidak hanya itu saja, sempat pula aku jualan lontong balap disamping jualan roti, rokok secara berkeliling pakai pikulan. Itulah kehidupan nasib orang kecil. Jangankan SMP, SD saja hanya sampai kelas 4. Di usia sekecil itu, aku harus berhenti sekolah dan merantau ke Surabaya untuk bekerja. Dari situlah kehidupan kerja ku geluti hingga sampai berumah tangga seperti ini. Dikaruniahi 2 putri dan seorang putra. Masa kehidupanku yang benar sulit. Seringkali aku tidak bisa makan nasi. Yang ada dulu ada “karak”. Sisa nasi yang dikeringkan itu digodok (dimasak lagi). Itulah kehidupan zaman dulu.

Hingga usia putra ke-2 ku besar, aq masih bekerja sebagai penjual lontong balap dengan pikulan. Kadang pula narik becak. Rumah kecil kayu itu menjadi saksi ketika anak-anakku berlaki menjemputku ketika aku pulang dari Surabaya. Baru menginjak dewasanya putraku, aku bisa berwiraswasta, beternak ayam. Masih lumayan memberi kehidupan yang lebih baik. Meskipun harus tercurah energi yang tidak sedikit. Perlahan demi perlahan, kurintis usaha ternak ayam itu hingga cukup memberikan hasil. Aku bisa membangun rumah tembok, yang meskipun tidak besar, tapi cukup. Aku bisa sekolahkan putriku yang pertama kuliah, terus lanjut ke putraku kuliah. Badai pun sering hilir mudik, seringkali kebutuhan itu terlampau besar dibanding pemasukan. Situasi ekonomi dan politik yg tidak stabil, dan cuaca yang sering berubah menjadikan aku sering menderita rugi. Bahkan pernah hampir semua ternak ku habis terserang penyakit. Mau tidak mau, kututup semua kebutuhan sekolah anak-anakku dengan hutang ke sana kemari.

Sekarang saatnya aku untuk pensiun. Anak-anakku melarang aku untuk bekerja. Mereka sudah lulus dan bekerja.

Kupersembahkan tulisan ini untuk laki-laki yang sangat saya cintai dan kagumi. Dialah bapakku. Sungguh, tiada orang yang paling berjasa dalam dunia ini selain Bapak dan Ibuku. Kutulis cerita ini dengan airmata yang berurai. Semoga Allah memuliakan engkau wahai Bapak-Ibuku.

Categories: Serial Cinta

Menari di atas awan

28 June 2010 1 comment


Senja telah berlalu
Mengusik kalbu dalam sayupnya rindu
Membawa piluh dalam cintamu

Dalam remangnya cahaya,
Kulihat jalan semakin terjal
Masihkah adakah cinta dalam sinarmu..?

Masih kuingat genggaman tanganmu,
Terlepas dalam persimpangan jalan
Malam memisahkan raga,
Menyisakan rindu diantara kita
Aku ingin selalu dan selalu menari di atas awan bersamamu……

(kupersembahkan puisi itu untuk semua sahabatku dulu….aku rindu akan kebersamaan kita)

Categories: Serial Puisi